خاکي بودم، به خويش مغرور شدم

  بر اصل خودم وصله ي ناجور شدم

تو كوه به كوه مي رسيدي به خودت

من شهر به شهر از خودم دور شدم!

*** 

یک عمر فقط فاصله سازی کردند

خط های عمود را موازی کردند

از روی سیاه جاده ها فهمیدم

با زندگی من و تو بازی کردند

***

زرد است که لبریز حقایق شده است

تلخ است که با درد موافق شده است

شاعر نشدی وگرنه می فهمیدی

پاییز بهاریست که عاشق شده است

***

اینجا فوران زندگی .... آنجا مرگ ...

مانده ست در انتظار انسان ها مرگ

یک روز به دیدار شما می آیم

این نامه برای زنده ها ... امضا : مرگ

ميلاد عرفان پور

بعد التحریر : "خالد حسینی" خالق بادبادک باز , ایران , بودن یا نبودن؟ مساله اینست!!!!

 http://sibegazzade.com/main/?p=210