باز يك غزل ، حكايت كسي كه عاشق است
باز ما و كشف خلوت كسي كه عاشق است.
در سكوت، چشم دوختن به جاده هاي دور
باز انتظار عادت كسي كه عاشق است .
دستهاي التماس ما گشوده پس كجاست
دستهاي با محبت كسي كه عاشق است.
باز هم سخن بگو سخن بگو شنيدني است
از زبان تو حكايت كسي كه عاشق است.
من اگر بخواهمت نخواهمت تو خوب باش!
مثل حسن بي نهايت كسي كه عاشق است.
بغضهاي شب ، هميشه سهم نا اميدهاست
خنده هاي صبح ، قسمت كسي كه عاشق است.
شاخه ها – خداكند – به دست باد نشكند
عشق يعني استقامت كسي كه عاشق است.
اي شما كه دل نميدهيد و ايستاده ايد،
در خيال كشف خلوت كسي عاشق است،
منتظر نايستــيد نوبت شما كه نيست
نوبت من است نوبت كسي كه عاشق است .
زيبا طاهريان

سکوت سرد یک خورشید  نگاه لحظه ی رفتن

تمام حسرتم بی توست  نرو تنها نرو بی من

شبی تنها و بی کس شد کنار ساحلی خاموش

طلوع مهر آغازین  امید عاشقت ماندن

سپیدی های رویایم غزل های سکوت توست

خداحافظ برای من شده کابوس دل کندن

خداحافظ گل تنها  دلم پر می کشد بی تو

غزل هایم امید آگین برای لحظه ای ماندن

برای بغض دلتنگی به جای اشکهای سرد

دورباره شعر می گویم  دوباره شاعره یک زن

با هربهانه و هوسي عاشقت شده است

فرقي نمي كند چه كسي عاشقت شده است

چيزي ز ماه بودن تو كم نمي شود

گيرم كه بركه اي نفسي عاشقت شده است

پر مي كشي و واي به حال پرنده اي

كز پشت ميله هاي قفسي عاشقت شده است

آيينه اي و آه! كه هرگز براي تو

فرقي نمي كند چه كسي عاشقت شده است.

ابوالفضل نظری

شب‎و‎سكوت‎وسه‎تارىكه لال مانده،منم
بيا كمى بنوازم ، بيا كمى بزنم!

بي ادعا گذشتم از اين جاده سال ها
با فكر شعر ساده تر از ساده سال ها

با چشمهاي پر شده از بغض و بي كسي
با پاي خسته . يك تنه . آزاده سال ها

امروز مي روم كه بخوانم دوباره باز
شعري كه اتفاق نيفتاده سال ها

يا مي نويسم اين دو سه خط را به شاعري
شاعر! كه نامه اي نفرستاده سال ها

واخر به قله هاي سرانجام مي پرد
بالي كه بي تو كرده ام آماده سال ها

باور نمي كنيد كه جانانه فتح كرد
دستي كه بود پرچم و سجاده سال ها.....

حنيف آورسجي

رسيد قاصدكي از اهالي ديروز
درست ساعت پنج و حوالي ديروز

و با صداي بلندي سلام كردو نشست
به روي دفتر شعرم شمالي ديروز

دوباره قصه ي پرواز را به گوشم خواند
كبوترانه ترين خسته بالي ديروز

و در پگاه قلم بام شعر را پوشاند
شميم خاطره هاي سفالي ديروز

چه اشتباه قشنگي ! دوباره پيدا كرد
مرا كه گم شده در بي خيالي ديروز

بيا خداي افق ها سپيده ديگر مرد
همان غريبه همان لاابالي ديروز

به پاي زرد غزلهام اشك شعر بريز
كه سبز مي شوم از خشكسالي ديروز
                    
  * * *
دقيقه آمد و رد شد . و قاصدك را برد
درست ساعت پنج و حوالي ديروز

حنيف آورسجي

بوی تند قلب و خودکار   شعر عاشق   قلب بیمار

لحظه لحظه فکر کوچت کرده ذهنش تیره و تار

ساکت و افسرده   بیزار   این نگاه پشت دیوار

مانده تنها   بی هیاهو   تشنه ی یک لحظه دیدار

عاشقت مانده هنوز هم   قلب سرد تو پدیدار!

دل سپرده به کویرت این شده تنها سپیدار

آرزوهایش کناری تا قیامت بر سر دار

قلب خسته   عاشق زار    تا ابد یک چشم بیدار

 cheshmesh

بر الواح گلی چنانکه بماند در خرابه های زمان

..............

باور می کنی هنوز بوی نفسهایت را

قدم به قدم حفظ کرده ام

هنوز میانه ی متنی جا می خورم

در حیرت اینکه نکند آسمان آوار شود

تا میدان شهر کلمات میان من و تو

هجاهای خود را تکرار می کنند

تا سر خیابان بعدی

خود را در لابه لای خانه ها گم می کنم

کلمات همیشه گویای آنچه می خواهی که بگویی نیستند

و سکوت

کلمه می شود

تا تو تکرار شعر گردی

در پس زمینه ی ذهن

                               سیف الله ملکی (قروه ــ کردستان )