شعری میان حنجره ام داد می زند
با این سکوت یکسره فریاد می زند
تقویم خط خورده ی پاییز عشق
خطها برای لحظه ی میعاد می زند
در ازدحام شیرین زلال اشک
تیشه به ریشه ی فرهاد می زند
غمگین کنار حسرت تاری که باز
فردا ترانه ی من! شاد می زند
شاعر کنار قفس جان سپرد و گفت:
فردا دوباره نغمه ی آزاد می زند.
cheshmesh
ورنه با تو حرف می زدم
من هنوز زنده ام
آفتاب پشت ابر مانده ام
من در این سکوت
بارها برایتان
شعر گفته ام شعر خوانده ام
من خیال نیستم
هستم و هنوز
معتقد به واژه زوال نیستم
حرف تازه ای به خاطرم نمی رسد
ورنه ــ لال نیستم
محمد علی بهمنی
چیز مهمی نیست آقا ، کاملا خوبم
دارم برای قاب عکست میخ می کوبم
بر روی این دیوار سرد لعنتی ، یا نه....!
روی دل دیوانه ی همیشه آشوبم !
سر دردهایم ؟ دائمی ، همیشگی ، عادی ست!
حل می شود با قرص های سبز مرغوبم!
غمگین نشو از زخم بر پیشانیم وقتی _
- بر چارچوب خاطرات کهنه مصلوبم !
هی پلک بر هم می گذارم از سر اجبار
شاید به چشمانت نیفتد چشم مرطوبم
اینبار اگر لب وا کند این چشمه های اشک
دیگر به سر وا کردن این زخم مغلوبم
دائم در و دیوار را پر می کنم از تو
از نامه ها ، از عکس ها ، از عشق مکتوبم!
این بغض ها و این نفس های گره خورده
دارد گواهی می دهد از وضع مطلوبم !!
* * *
تو گونه های خیس من را پاک خواهی کرد
من ، سر بر این دیوار های سرد می کوبم!
تحقیر می شدم که تو قدّ جهان شدی
با روح بغض کرده ی من مهربان شدی
سرما گرفته بود دو دست مرا که تو
در این دو قطب یخزده آتشفشان شدی
روح مرا سکون غریبی گرفته بود
دریا شدی و باد شدی، بادبان شدی
تسخیر کرده بود مرا دست های خاک
تو آمدی و بال مرا آسمان شدی
چیزی نداشتم همه از دست رفته بود
اما برای من تو زمین و زمان شدی
پس من تمام وسعت خود را دعا شدم
شاید تو مستجاب شوی، ناگهان شدی ...
•
فرقی نمی کند که به هم می رسیم یا ...
در سینه ام برای ابد جاودان شدی!
رضا اربعين
تسلایی نیست،
خود را به من می دهی
و بازمی ستانی
چرا؟
آیا تنهایی تو را
آیینه ام؟!
برای خاطر خدا
گریه نکن
من روی خنده ات
حساب کرده بودم
میدانم فردا
همه را تصفیه خواهی کرد
آسمان صاف صاف خواهد بود
بر گونه دشت
چروکی نخواهد ماند
بعد از این یاد می گیرم
آسمان را بدون تو سیر کنم
،ماه من،
این آخرین ماه را
برای خاطر من
گریه نکن
هنوز هم روی خنده ات
حساب میکنم
باور کن!
